Στις τουαλέτες…

28 Ιουνίου, 2010

Μπορεί κανείς να διαβάσει ένα σωρό μαλακίες στους τοίχους…
Στις τουαλέτες του πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, διαβάζεις μαθηματικούς τύπους…

Advertisements

Dodgy neighbor

2 Ιουλίου, 2008

Πριν κάνα μήνα μετακόμισε ένας τύπος στο διαμέρισμα από κάτω μου που ήταν άδειο για μήνες. Δεν περνάνε μερικές μέρες και η γειτόνισά (μια μεσήλικη κυρία) μου είπε όταν συναντηθήκαμε τυχαία.

«You should watch out him… Its one of them dodgy types.»

Δεν έδωσα και πολύ σημασία καθώς οι μεσήλικες κυρίες λένε τα ίδια ανεξαρτήτου τόπου κατοικίας. Η αλήθεια είναι ότι ο τύπος δεν δημιούργησε ποτέ πρόβλημα και μόνο μία φορά τον είχα πετύχει στις σκάλες.

Χτες το βράδυ μάλλον αποφάσισε να τα δημιουργήσει μαζεμένα….

Το νταβαντούρι άρχισε σχετικά νωρίς κατά τις 10. Ενώ έπαιζα τον ρόλο του θύματος στο Battlefield 2 άκουγα μουσικές από κάπου. Μετά από προσεκτική ακρόαση κατάλαβα ότι η μουσική ακουγόταν από κάτω μου. Στο δωμάτιο μου δεν ακουγόταν δυνατά οπότε τους έγραψα κανονικά. Το βιολί συνεχίστηκε για ώρες και μία φορά που πήγα στο σαλόνι ακουγόταν πιο δυνατά και μαζί κάτι τύποι να λένε όλη την ώρα «fuck off» και «fuck off». Την έπεσα μετά από λίγο και κατάφερα να κουτσοκοιμηθώ παρόλο την φασαρία.

Σε κάποια φάση ξυπνάω από κάτι φωνές και ένα σαματά. Κοιτάω την ώρα και ήταν 4:30. «Ησυχία δεν έχουν οι πούστηδες» σκέφτηκα και γύρισα από την άλλη. Πάνω που με ξανάπαιρνε ο ύπνος, ακούω κάτι χτυπήματα. Μέσα στον ύπνο μου δεν κατάλαβα και πολλά, αλλά μετά από 1 λεπτό τα ξανάκουσα. Τότε πήρα χαμπάρι ότι κάποιος χτυπάει την πόρτα μου 5 η ώρα τα ξημερώματα.

Κλάνωντας ελαφρώς μέντες, σηκώθηκα από το κρεβάτι όσο πιο αθόρυβα μπορούσα. Εν το μεταξύ ο τύπος στην πόρτα να συνεχίζει να βαράει ανά διαστήματα. Όντας όχι και τόσο σίγουρος στο τι να κάνω, πληκτρολογώ στο κινητό μου το τηλέφωνο της αστυνομίας να το έχω έτοιμο, και παίρνω την θήκη από ένα από τα γιαπωνέζικα ψευτοσπαθιά που έχω, για άμυνα και καλά.

Λέγοντας μέσα μου «Με το επόμενο χτύπημα παίρνω τηλέφωνο», πλήσιάζω αθόρυβα την πόρτα και κοιτάω από την κλειδαρότρυπα. Δεν είδα τίποτα αλλά βρώμαγε αλκοόλ ο τόπος. Το μόνο που άκουσα ήταν κάτι σαν σύρσιμο. Γύρισα στο δωμάτιο αλλά που λόγος για ύπνος από την τόση υπερένταση.

Μετά από λίγο άκουσα ομιλίες έξω από την πόρτα μου. Κοιτώντας από το παράθυρο, είδα ένα παρκαρισμένο περιπολικό και από την κλειδαρότρυπα, είδα έναν αστυνομικό. Ξεμυτάω το κεφάλι μου από την πόρτα και ήταν ένας τύπος σωριασμένος κάτω με το μισό του πρόσωπο γεμάτο αίματα.Κλείνω την πόρτα και κάθομαι στο κρεβάτι και περιμένω σαν το μαλάκα να τελειώσει το όλο θέμα μπας και μπορέσω να κοιμηθώ.

Αμ δε. Ξανά χτύπημα στην πόρτα, αυτή την φορά η αστυνομία. Με ρωτάνε τι έγινε και εγώ τους λέω την ιστορία μέσες άκρες. Μετά από λίγο βλέπω από το παράθυρο να έχουν περάσει χειροπέδες στον τύπο που μένει από κάτω και να τον τσουβαλίαζουν στο περιπολικό.

Κοντά 6 η ώρα. Και μία ακόμα μέχρι να ηρεμήσω, 7. Ξυπνάω με τα χίλια ζόρια, ντύνομαι και ξεκινάω να πάω στην δουλειά. Στις σκάλες όμως βλέπω αίματα. Το παράδοξο της υπόθεσης είναι ότι αν και πάσχω από οξείας μορφής αιμοφοβία, η πρώτη αντίδρασή μου στο αίμα ήταν να πάρω την κάμερα και να τραβήξω φωτογραφίες.

Δεν ξέρω αν αυτό που κάνω είναι σωστό ή όχι αλλά τις ποστάρω εδώ. Το αν θέλετε να τις δείτε ή όχι είναι δική σας απόφαση. (1,2,3,4).

Να μάθω άλλη φορά να ακούω τις μεσήλικες κυρίες.


Είδωμεν το φως το αληθινόν.

4 Μαΐου, 2008

Μέχρι πρότινος ήμουν ένας αμαρτωλός. Ένα χαμένο πρόβατο που μακρία από τον Ποιμένα μου περιπλανιόμουν άσκοπα στην ερημιά νομίζοντας ότι μακρυά από Αυτόν θα έβρισκα πιο νόστιμο χορτάρι και πιο γαλανό ουρανό. Όμως τι ανόητος που ήμουν… περιπλανιόμουν άδικα στην ερημιά στερημένος από την τροφή και την φροντίδα που μόνο Εκείνος μπορούσε να μου παρέχει. Και ο λύκος πάντα καραδοκούσε να με κατασπαράξει με την πρώτη ευκαιρία.

Οι αμαρτίες μου πολλές. Η πιο μεγάλη όμως ήταν μία. Τυφλός όπως ήμουν είχα την ψευδαίσθηση ότι η ζωή ήταν προϊόν εξέλιξης. Ότι τα χιλιάδες είδη που ζουν σε αυτό τον κόσμο δεν δημιουργήθηκαν αλλά «εξελίχθηκαν» από άλλα παλιότερα. Ευτυχώς όμως που υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που γνωρίζουν την Αλήθεια και που την μοιράζονται μαζί μας. Κάποιοι άνθρωποι που δεν φοβούνται να πουν το σωστό και προτάσσουν τα στήθη τους ενάντια στους «επιστήμονες» και «ορθολογιστές» που στην ουσία είναι μια πανούκλα που μοναδικό σκοπό έχει να υποτάξει την Δημιουργία στον σατανά.

Ιδού!!! Δείτε και εσείς με τα μάτια σας την αλήθεια και ας αλλάξει η ζωή σας.


Das dokumente ist kaput!!

17 Απρίλιος, 2008

Απρίλιος 2008 Μία Παρασκευή βράδυ κατά τις 10:00. Ο φιλήσυχος πλην φιλομαθής κύριος γυρνάει σπίτι μετά από μια βολτίτσα με το ένα βιβλίο υπό μάλης… Ξαφνικά…

‘HAAAAALT!!!!!’

Το αίμα του παγώνει… Γυρνάει αργά να δει 2 ένστολους στα μαύρα και με κάτι σταυρουδάκια στις επωμίδες τους.

‘Kommen zie … snell!’

Μην μπορώντας να κάνει και αλλιώς υπακούει.

‘Was ist das?’ Τον ρωτάει ο ένας ένστολος δείχνοντας το βιβλίο.

΄Ε…. να …. ξέρετε… ένα παιδικό βιβλίο είναι… έχει ο γιος μου γενέθλια σήμερα…’

‘Geben…’ και το αρπάζει από τα χέρια του. Τον κύριό μας εν το μεταξύ τον λούζει κρύος ιδρώτας και πιάνει σκόρπιες λέξεις από τους ένστολους που ξεφυλλίζουν το βιβλίο.

….. Kommunisten …… Nicht Griechischer Orthodoxer …. Juden …. Partisan….

Ακούγοντας όλα αυτά ο κύριος μας ξέρει ότι είναι ήδη χαμένος… είχε ακούσει αρκετές ιστορίες από ανθρώπους που είχαν εξαφανιστεί επειδή είχαν στην κατοχή τους το λάθος παιδικό βιβλίο αλλά ποτέ δεν φανταζόταν ότι θα συμβεί σε αυτόν…

‘Sind sie dabei seiend, ihrem sohn dieses pornographical dokument zu geben? Schwein!!!’

‘Μα ξέρετε….’

‘Verschlossen!!! Sie sollten an ort und stelle durchgeführt werden!!’ Οπότε εκείνη την στιγμή τον παίρνουν σηκωτό και τον πάνε στα αρχηγεία της αστυνομίας ήθους όπου και κανείς δεν πρόκειται να τον ξαναδεί…

Και τώρα το ερώτημά μας….. Σε ποιά χώρα διαδραματίζονται τα παραπάνω; Όποιος απαντήσει σωστά κερδίζει ένα αντίτυπο του Mein Kampf με αφιέρωση του συγγραφέα.

===============================================

Τελικά έχει ξεφύγει η κατάσταση εντελώς. Εδώ ο κόσμος χάνεται και το μουνί χτενίζεται. Μέσα από ακρίβειες, ασφαλιστικό και 1002 μαλακίες αυτό που είναι σημαντικό είναι ένα βιβλίο που θεωρείται από μερικούς ότι διαφθείρει την νεολαία. Εν το μεταξύ η μεγάλη πλάκα είναι πως θεωρείται κακό το γεγονός ότι το βιβλίο είναι παιδικό, πορνογράφημα και ότι βρίσκεται στις δημόσιες βιβλιοθήκες. Και ερωτώ….

1ον. Ποίο πιτσιρίκι την σήμερον ημέραν πατάει το πόδι του στας δανειστικάς ή σχολικάς βιβλίοθήκας;

και 2ον. ‘έστω ότι το διάβασε,  λέτε να σοκαριστεί με αυτά που διαβάζει ή μήπως θα κάνει ένα υπόμνημα στην συγγραφέα να βάλει περισότερο ζουμί στα άλλα της βιβλία γιατί αυτά τα ξέρουμε.’;

Διαβάζοντας δε την δικαστική απόφαση έιχα να ρίξω τέτοιο γέλιο από δεν θυμάμαι πότε. Τόσες ασυναρτησίες μαζεμένες ποτέ δεν έχω δει. Ο δικαστής μπλέκει μέσα κομμουνιστές, εβραίους,  χριστιανούς, τον πάπα, γερμανοτσολίαδες και εξωγήινους. Ίσως κάνω τον κόπο να το σχολιάσω λίγο λίγο ίσως όχι. Θα δείξει.

Μου φαίνεται ότι αυτή η χώρα λειτουργεί με 2 ταχύτητες. Νεκρά και όπισθεν.


Ο καιρός γαρ παλαβός.

7 Απρίλιος, 2008

Ξυπνάω που λέτε χτες το πρωί…. βάζω τα γυαλιά μου (απαραίτητη διαδικασία…) κάνω ένα έτσι και τι να δω;;;;;; ΧΙΟΝΙΖΕ!!!!! και όχι κάνα δύο νιφάδες… έριχνε κανονικά…

Να πώς ήταν έξω από το παράθυρό μου 9 η ώρα το πρωί. Η πρώτη σκέψη μου φυσικά ήταν να την ξαναπέσω και να σηκωθώ την Δευτέρα για να πάω κατευθείαν για δουλειά. Έλα όμως που είχα κανονίσει να βρεθώ με κάτι γνωστούς κατά τις 10:30 για να πάμε για αναρρίχηση… ( Καλή φάση ήταν θα σας τα πω άλλη φορά…). Σηκώνομαι με τα 1000 ζόρια και με την βοήθεια γερανού, ντύνομαι και πάω κούτσα κούτσα στην στάση… Και ενώ μέχρι τότε έριχνε σαν τον πούστη χίονι…. με το που πατάω το πόδι μου στο λεωφορείο ……. σταματάει…. &$*&*@!^!%@&

Πάω που λέτε στην αναρρίχηση ( Καλή φάση ήταν θα σας τα πω άλλη φορά…) και βγαίνοντας έξω συναντάω τον κλασσικό Σκωτσέζικο καιρό. Συννεφιά, συννεφιά, συννεφιά… Καμία εντύπωσις εδώ.

Περνάει η ώρα που λέτε και αφού έχω γουρουνιάσει ελαφρώς καθώς η κατάκτηση του Έβερεστ αποδείχθηκε κουραστική, κοιτώντας έξω από το παράθυρο τι να δω;;; Μια λιακάδα άλλο πράμα. Χαρά θεού και σαφέστατα σε αυτή την χώρα σπανιότατο φαινόμενο.

Βάζω το μωράκι μου, την λατρεία μου, την αγάπη μου να λιαστεί λίγο (είναι μικρή και τριανταφυλλένια) και κάθομαι και εγώ να απολαύσω αυτό το σπανιότατο φαινόμενο που το ονομάζουν λιακάδα και που ο θρύλος λέει ότι στις νότιες χώρες το έχουνε σε αφθονία. ‘Ομως ο καιρός γαρ παλαβός και μετά από λίγες ώρες μαύρα πυκνά σύννεφα από το όρος Ντουμ (ταρατατζούμ) ‘έρχονταν προσπαθώντας να υποτάξουν το κάθε τι ζωντανό. Και μετά από λίγο όπως ήταν φυσικό άρχισε το ντουζάκι. Όχι τίποτα άλλο για να μην ξεχνιόμαστε σε πιο μέρος του κόσμου βρισκόμαστε.

Μέσα σε λιγότερες από 12 ώρες είδα 3 διαφορετικά καιρικά φαινόμενα που δεν είχαν καμία σχέση το ένα με το άλλο. Να πεις ότι το πήγε από χιόνι σε βροχή και μετά λιακάδα να πάει στο διάολο. Αλλά χιόνι, λιακάδα, βροχή; Ε αυτό παραπάει…

Συμπέρασμα: ο καιρός είναι πράκτορας της Scotland Yard που ως αποστολή έχει να μας σπάσει τα @@ μπας και ξεκουμπιστούμε από εδώ. Αλλά εγώ και όλοι οι λοιποί Έλληνες θα κάτσουμε εδώ για να μας βλέπουν και να ξινίζουν τις μουτσουνάρες τους.


Ρε μπας και μας κοροϊδεύουν;

2 Απρίλιος, 2008

Διάβασα στην Ελευθεροτυπία ότι τα καθαρά κέρδη των εισηγμένων εταιριών για το 2007 ήταν €11,3 δις. Από αυτά τα μισά ανήκουν στις τράπεζες. Τουτέστιν €5.65 δις κέρδη μοιράστηκαν στις 15 εισηγμένες τράπεζες στο χρηματιστήριο (Ορίστε και η πηγή διότι εμείς κάνομε έρευνα κύριοι…).

Κάνοντας ακόμα ένα υπολογισμό θα δούμε ότι: 5,650,000,000 / 15 = 376,666,666 . Δηλαδή αν θεωρήσουμε ότι όλες οι τράπεζες είχαν τα ίδια κέρδη (που δεν είναι έτσι αλλά χάριν υπολογισμών το θεωρούμε γιατί αλλιώς θα καθόμασταν όλο το βράδυ να ψάχνουμε για μερίδια αγοράς και να κάνουμε υπολογισμούς και @@ μύδια και είπαμε έρευνα αλλά όχι να το ξενυχτήσουμε γιατί δουλεύουμε και αύριο…) αναλογούν περίπου € 376,5 εκ στην κάθε μία.

Χμμμμ …. 376,5 εκατομμύρια. ΚΑΘΑΡΑ κέρδη… 39% αυξημένη κερδοφορία ενώ ο μέσος όρο της Ε.Ε. είναι 10%….. Ρε πάμε καλά;;;;;

Εγώ έχω μείνει με την εντύπωση πως χρήματα δεν κυκλοφορούν στην αγορά … ότι η οικονομία περνάει ύφεση ή κρίση ή κλιμακτήριο σε παγκόσμιο επίπεδο… ότι περνάμε περίοδο λιτότητας… ισχνές αγελάδες και τα ρέστα…

Και όμως υπάρχει κερδοφορία της τάξεως του 39% για το σύνολο των εταιριών και το 70% πάει στα πιστωτικά ιδρύματα…

Κατανοώ το γεγονός ότι «Αντικειμενικός σκοπός μιας επειχήρας είναι το κέρντος άμα λάχει να ουμ…» αλλά εδώ πλέον μιλάμε για αισχροκέρδεια. Από enet.gr αντιγράφουμε:

«Το μέσο επιτόκιο των νέων δανείων στο τέλος του 2007 ήταν 6,68% και των καταθέσεων 2,62%, δηλαδή άνοιγμα της ψαλίδας -ή περιθώριο- 4,06%, όταν στη ζώνη του ευρώ ήταν 3,04%. Στα καταναλωτικά δάνεια το επιτόκιο είναι 8,75%, στα στεγαστικά 4,35% και στις πιστωτικές κάρτες 17%, δηλαδή επιτόκιο-φωτιά.»

Και σαν να μην έφταναν αυτά έχουμε και τον πολύ ωραίο κωδικό ΕΞΔ στο βιβλιάριό που ποτέ κανείς δεν κάνει τον κόπο να σου εξηγήσει τι σκατά έξοδα είναι αυτά. Το θεϊκό όμως είναι το γεγονός ότι πρέπει να πληρώσεις προμήθεια (€ 0,5 τη τελευταία φορά που τσέκαρα) για να κάνεις κατάθεση σε λογαριασμό που δεν έχει ανοιχτεί στο παρόν υποκατάστημα της ίδιας τράπεζας και είμαι αρκετά σίγουρος πως το μεγαλύτερο μέρος των συναλλαγών δεν γίνεται στα ίδια καταστήματα……. Με άλλα λόγια …. αν θες να γίνει η δουλεία σου … ΠΛΗΡΩΝΕ!!!!! Δεν ξέρω ποιόν όρο χρησιμοποιούν στις οικονομικές σχολές γιαυτό αλλά στο χωριό μου το λέμε νταβατζιλίκι…

Στην βικιπέδια διαβάζουμε:

Η κερδοφορία της τράπεζας βασίζεται στην λεγόμενη «ψαλίδα», δηλαδή τη διαφορά ανάμεσα στο επιτόκιο δανεισμού και στο επιτόκιο καταθέσεων. Έτσι αν για παράδειγμα μία τράπεζα χορηγεί ένα δάνειο με επιτόκιο 9% και δέχεται κατάθεση με ετήσιο επιτόκιο 2% η διαφορά αυτή (7%) αποτελεί την ψαλίδα που οδηγεί στα κέρδη της τράπεζας. Βέβαια οι τράπεζες αποκομίζουν και από αλλού χρήματα όπως από προμήθειες ή από συμμετοχές και επενδύσεις. Ωστόσο η κύρια λειτουργία της έγκειται στον δανεισμό (χορηγήσεις και καταθέσεις).

Με άλλα λόγια εμείς ‘δανείζουμε’ στη τράπεζα και αυτή με της σειρά της δανείζει ή επενδύει και γενικώς εκμεταλεύεται αυτά τα χρήματα που εμείς της δανείσαμε…. Και μας χρεώνει και από πάνω… ‘Σε πληρώνω για να κερδοφορείς με τα λεφτά μου’.

Το γεγονός το οτί το συστημα πάσχει το ήξερα, αλλά σε τέτοιο βαθμό καταντάει αηδία. Το εξωφρενικό της υπόθεσης είναι ότι σε χώρες της Ε.Ε. με πιο αναπτυγμένη οικονομία τα κέρδη τους είναι συγκριτικά μικρότερα.

Προσωπικά αποφεύγω την τράπεζα σαν τον διάολο μου από ανέκαθεν. Την θεωρώ απλά ένα αναγκαίο κακό. Όμως ζώντας στο εξωτερικό και σε μία καθαρά καπιταλιστική χώρα και βλέποντας μια πιό ήπια αντιμετώπιση από της τράπεζες… ( εδώ και 2,5 χρόνια δεν μου ζητήθηκε τίποτα για έξοδα λογαριασμού ούτε προμήθειες καταθέσεων) και διαβάζοντας αυτές τις καφρίλες μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι…

Τι σκατά… ρε μπας κι γερνάω και δεν το έχω καταλάβει ή μας γερνάνε αυτοί πριν της ώρας μας;;;;