Χωρίς τίτλο.

1 Νοέμβριος, 2008

1η Νοεμβρίου 2008. 1:55 π.μ. Μετά από 1 μικρό και 1 μεγάλο κρασί από δαμάσκηνα που ήπια στο Γιαπωνέζικο που έφαγα, ακολούθησαν 3 pints μπύρας και 3 κονιάκ remy martin εναλλάξ. Κανονικά θα έπρεπε να είμαι κομμάτια αλλά και πάλι έχω την διαύγεια να γράφω στο blog και να διορθώνω και τα ορθογραφικά λάθη.
ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΠΟΥΤΑΝΑ ΜΟΥ ΓΑΜΩ. Δεν ξέρω ποια τι να κάνω για να σταματήσω έστω για 5 λεπτά να ξεφύγω από αυτήν την πουτάνα την διαύγεια. ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΩ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΓΙΑ 5 ΓΑΜΗΜΕΝΑ ΛΕΠΤΑ… ΠΟΛΛΑ ΖΗΤΑΩ;;;
Μάλλον ναι…
Για 2 πράματα όμως είμαι χαρούμενος για απόψε….
1ον.. είδα το χαμόγελο της … και 2ον, ζήτησα από ένα άγνωστο μια μικρή χάρη … να μου χαρίσει μια αγκαλιά και μου την χάρισε.
Σας ευχαριστώ και τους δύο. Κάνατε έναν βλάκα χαρούμενο έστω και για μία βραδιά.
Καληνύχτα σας… δεν νομίζω να μπορέσω να σας το ξεπληρώσω….