Ни шагу назад! (Νot a step back!)

27 Απρίλιος, 2008

15 Δεκεμβρίου 1942. Στάλινγκραντ. Η κάποτε όμορφη πόλη στις όχθες του Βόλγα έχει μειωθεί σε ερείπια και το μόνο που ακούς είναι εκρήξεις, πυροβολισμούς και κραυγές.

-Σύντροφε Ειδωμενόφσκι…. είναι ώρα.

Χωρίς να πω κάτι σηκώνω το όπλο μου προχωράω. Ακόμα μια μέρα σε αυτή την κόλαση δεν έχει σημασία. Η αποστολή μας όμως σύμφωνα με τον σύντροφο κομισάριο έχει. Μετά από πολλά ‘χάδια’ και ‘γλυκόλογα’, ένας Γερμανός ανθυπολοχαγός μας αποκάλυψε την τοποθεσία ενός προσωρινού κέντρου επιχειρήσεων της Wermacht. Αυτό σημαίνει αρκετούς ‘καλούς στόχους’.

Η ομάδα μας είναι κάπως μικρή από όλες τις απόψεις. Ο σύντροφος λοχίας Νικολάι Χλεπάνοφ, 19 χρονών. Φοιτητής Γερμανικής λογοτεχνίας διαλεγμένος ειδικά για αυτή την αποστολή καθώς μιλάει γερμανικά. Και η συντρόφισσα Ταμίλα Παζάρευα 20 χρονών και από τις καλύτερες σκοπεύτριες. Και εγώ ο μεγαλύτερος στα 28 κάποτε δίδασκα σε λύκειο αλλά τους τελευταίους μήνες είμαι αρχιλοχίας του κόκκινου στρατού. Τώρα η δουλειά μας είναι να σκοτώνουμε Γερμανούς.

(Πατήστε εδώ για να φτιάξετε ατμόσφαιρα.)

Ξεκινάμε με την κάλυψη της νύχτας και προχωράμε προσεκτικά. Παλαιότερα, το να καλύψουμε την απόσταση μέχρι το αρχηγείο ήταν μισή ώρα περπάτημα. Τώρα θα χρειαστούμε τουλάχιστον τρεις, και υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να σκοτωθούμε. Περπατάμε τοίχο με τοίχο, από δωμάτιο σε δωμάτιο. Σταματώντας σε κάθε θόρυβο. Μετά από τέσσερις ώρες φτάνουμε στον προορισμό μας. Ήμασταν τυχεροί οι μόνοι εχθροί που συναντήσαμε ήταν δύο περίπολοι που δεν μας εντόπισαν μέσα στη νύχτα. Aμέσως βρίσκουμε μία καλή τοποθεσία για την επίθεσή μας. Ένα παλιό κτίριο το οποίο δεν έχει πάθει μεγάλη ζημιά και έχει και αρκετές διόδους διαφυγής. Το αρχηγείο είναι στην άλλη άκρη μιας μικρής πλατείας. Ακροβολιζόμαστε στον 3ο όροφο και περιμένουμε ως το πρωί.

Το άλλο πρωί τα πράματα δεν πάνε και τόσο καλά. Οι Γερμανοί μετακομίζουν το αρχηγείο και αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί για να μην μας ανακαλύψουν. Περιμένουμε μέχρι να έρθει κάποιος υψηλόβαθμος καθώς μέχρι στιγμής μόνο μερικοί υπαξιωματικοί είναι ανάμεσα στους στρατιώτες. Ξαφνικά από το κτίριο βγαίνουν ένας ταγματάρχης και δυο λοχαγοί. Έχοντας συνεννοηθεί από πριν, ο καθένας παίρνει την θέση του. Εγώ στο κέντρο, ο Νικολάι δεξιά μου και η Ταμίλα αριστερά.

Με το που σκάει η επόμενη οβίδα πυροβολούμε ταυτόχρονα. Μέσα σε ένα δευτερόλεπτο τα κεφάλια του ταγματάρχη και των λοχαγών δέχονται τις σφαίρες μας μπροστά στα σαστισμένα μάτια των Γερμανών. Περιμένοντας για μερικά δευτερόλεπτα μέχρι να σιγουρευτούμε ότι δεν μας έχουν ανακαλύψει, ένας διαπεραστικός θόρυβος σκίζει τον αέρα και ξαφνικά νιώθω κάτι να με σηκώνει βίαια από την αριστερή μου πλευρά και να με πετάει στον απέναντι τοίχο. Περάσαν μερικές στιγμές μέχρι να καταλάβω που βρίσκομαι και να κοιτάξω γύρω μου. Εκεί που στεκόταν η Ταμίλα δεν υπάρχουν παρά μόνο συντρίμμια από την οβίδα που χτύπησε τον τοίχο και ήδη έχει αρχίσει ο καταιγισμός πυρός από τους Γερμανούς. Χωρίς να πούμε κουβέντα εγώ και ο Νικολάι τρέχουμε προς την κοντινότερη έξοδο. Ανάμεσα από σφαίρες που πετάνε και σποραδικές εκρήξεις καταφέρνουμε να φτάσουμε στο ισόγειο. Μπαίνοντας όμως στο επόμενο δωμάτιο, σταματάμε και μην μπορώντας να κάνουμε αλλιώς αφήνουμε τα όπλα μας. Το δωμάτιο είναι γεμάτο από Γερμανούς που μας σημαδεύουν με τα όπλα τους. Ένας υπολοχαγός με πλησιάζει και τραβώντας το όπλο του με σημαδεύει στο κεφάλι.

– Kommunisten swein.

Έντρομος κοιτάω το δάκτυλο του να πιέζει την σκανδάλη… κλείνω τα μάτια μου και ξαφνικά……

ΝΤΡΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΝΝΝΝΝΝ

ΧΤΥΠΑΕΙ ΤΟ ΓΑΜΙΔΙ ΤΟ ΞΥΠΝΗΤΗΡΙ!!!!!!!!!!!!!!! πω ρε πούστη μου και είναι 5 το πρωί… και μάλιστα Σαββάτο που έχω να ξυπνήσω τέτοια ώρα κάτι αιώνες. Αλλά σήμερα είναι για ευγενή σκοπό. Πρέπει να αντιπροσωπεύσω τη γαλανόλευκη σε αγώνα σκοποβολής. Τσακιζόμαστε όλη η ομάδα από το Εδιμβούργο στο Αμπερντήν.

Ο αγώνας έχει ως εξής: 4 κάρτες στις οποίες πρέπει να ρίξουμε 10 βολές στην κάθε μία. 2 κάρτες στα 50 μέτρα, και 2 στα 100. Οι κάρτες στα 50 έχουν 4 στόχους και στα 100 2, οπότε πρέπει να ρίξουμε 5 βολές στον κάθε στόχο στα 50 και 10 στον κάθε στόχο στα 100. Για την κάθε κάρτα έχουμε στην διάθεσή μας 20 λεπτά για να ευθυγραμμίσουμε το σκοπευτικό του όπλου και να ρίξουμε τις βολές.

Εύκολο έ;;;;

Μπαααααα!

Μετά από την πρώτη κάρτα το χέρι σου έχει γίνει παστουρμάς από το να κρατάς το όπλο σε σταθερή θέση και ούτε κουβέντα να το αφήσεις κάτω καθώς θα χαθεί η ευθυγράμμιση και εδώ έχουμε περιθώριο λάθους περίπου 1 εκατοστό στα 50 μέτρα και 2 εκατοστά στα 100!!! 10 λεπτά διάλειμμα μεταξύ των καρτών τις ίδιας απόστασης και (ευτυχώς) 1 ώρα μεταξύ των 50 και 100 μέτρων. Και έχεις και να υπολογίζεις τον αέρα που φύσαγε σαν τον πούστη και ποτέ προς την ίδια κατεύθυνση!

Σε γενικές γραμμές όμως καλά τα πήγα. Ειδικά στα 50 μέτρα που κατάφερα στην 2η κάρτα να χάσω μόνο 11 πόντους σε σύνολο 200! Yeahhh hoz da man!!! Yo mothefucka!!! Me rulez !!

Τελικώς το όλο θέμα είχε αρκετό χαβαλέ και άξιζε το ξύπνημα στις 5 το πρωί. Το μόνο κακό ήταν που Κυριακή έπρεπε να ξυπνήσω στις 10 για να κουβαλήσουμε τα όπλα πίσω στο κλαμπ … 😦

Advertisements

Das dokumente ist kaput!!

17 Απρίλιος, 2008

Απρίλιος 2008 Μία Παρασκευή βράδυ κατά τις 10:00. Ο φιλήσυχος πλην φιλομαθής κύριος γυρνάει σπίτι μετά από μια βολτίτσα με το ένα βιβλίο υπό μάλης… Ξαφνικά…

‘HAAAAALT!!!!!’

Το αίμα του παγώνει… Γυρνάει αργά να δει 2 ένστολους στα μαύρα και με κάτι σταυρουδάκια στις επωμίδες τους.

‘Kommen zie … snell!’

Μην μπορώντας να κάνει και αλλιώς υπακούει.

‘Was ist das?’ Τον ρωτάει ο ένας ένστολος δείχνοντας το βιβλίο.

΄Ε…. να …. ξέρετε… ένα παιδικό βιβλίο είναι… έχει ο γιος μου γενέθλια σήμερα…’

‘Geben…’ και το αρπάζει από τα χέρια του. Τον κύριό μας εν το μεταξύ τον λούζει κρύος ιδρώτας και πιάνει σκόρπιες λέξεις από τους ένστολους που ξεφυλλίζουν το βιβλίο.

….. Kommunisten …… Nicht Griechischer Orthodoxer …. Juden …. Partisan….

Ακούγοντας όλα αυτά ο κύριος μας ξέρει ότι είναι ήδη χαμένος… είχε ακούσει αρκετές ιστορίες από ανθρώπους που είχαν εξαφανιστεί επειδή είχαν στην κατοχή τους το λάθος παιδικό βιβλίο αλλά ποτέ δεν φανταζόταν ότι θα συμβεί σε αυτόν…

‘Sind sie dabei seiend, ihrem sohn dieses pornographical dokument zu geben? Schwein!!!’

‘Μα ξέρετε….’

‘Verschlossen!!! Sie sollten an ort und stelle durchgeführt werden!!’ Οπότε εκείνη την στιγμή τον παίρνουν σηκωτό και τον πάνε στα αρχηγεία της αστυνομίας ήθους όπου και κανείς δεν πρόκειται να τον ξαναδεί…

Και τώρα το ερώτημά μας….. Σε ποιά χώρα διαδραματίζονται τα παραπάνω; Όποιος απαντήσει σωστά κερδίζει ένα αντίτυπο του Mein Kampf με αφιέρωση του συγγραφέα.

===============================================

Τελικά έχει ξεφύγει η κατάσταση εντελώς. Εδώ ο κόσμος χάνεται και το μουνί χτενίζεται. Μέσα από ακρίβειες, ασφαλιστικό και 1002 μαλακίες αυτό που είναι σημαντικό είναι ένα βιβλίο που θεωρείται από μερικούς ότι διαφθείρει την νεολαία. Εν το μεταξύ η μεγάλη πλάκα είναι πως θεωρείται κακό το γεγονός ότι το βιβλίο είναι παιδικό, πορνογράφημα και ότι βρίσκεται στις δημόσιες βιβλιοθήκες. Και ερωτώ….

1ον. Ποίο πιτσιρίκι την σήμερον ημέραν πατάει το πόδι του στας δανειστικάς ή σχολικάς βιβλίοθήκας;

και 2ον. ‘έστω ότι το διάβασε,  λέτε να σοκαριστεί με αυτά που διαβάζει ή μήπως θα κάνει ένα υπόμνημα στην συγγραφέα να βάλει περισότερο ζουμί στα άλλα της βιβλία γιατί αυτά τα ξέρουμε.’;

Διαβάζοντας δε την δικαστική απόφαση έιχα να ρίξω τέτοιο γέλιο από δεν θυμάμαι πότε. Τόσες ασυναρτησίες μαζεμένες ποτέ δεν έχω δει. Ο δικαστής μπλέκει μέσα κομμουνιστές, εβραίους,  χριστιανούς, τον πάπα, γερμανοτσολίαδες και εξωγήινους. Ίσως κάνω τον κόπο να το σχολιάσω λίγο λίγο ίσως όχι. Θα δείξει.

Μου φαίνεται ότι αυτή η χώρα λειτουργεί με 2 ταχύτητες. Νεκρά και όπισθεν.


Ο καιρός γαρ παλαβός.

7 Απρίλιος, 2008

Ξυπνάω που λέτε χτες το πρωί…. βάζω τα γυαλιά μου (απαραίτητη διαδικασία…) κάνω ένα έτσι και τι να δω;;;;;; ΧΙΟΝΙΖΕ!!!!! και όχι κάνα δύο νιφάδες… έριχνε κανονικά…

Να πώς ήταν έξω από το παράθυρό μου 9 η ώρα το πρωί. Η πρώτη σκέψη μου φυσικά ήταν να την ξαναπέσω και να σηκωθώ την Δευτέρα για να πάω κατευθείαν για δουλειά. Έλα όμως που είχα κανονίσει να βρεθώ με κάτι γνωστούς κατά τις 10:30 για να πάμε για αναρρίχηση… ( Καλή φάση ήταν θα σας τα πω άλλη φορά…). Σηκώνομαι με τα 1000 ζόρια και με την βοήθεια γερανού, ντύνομαι και πάω κούτσα κούτσα στην στάση… Και ενώ μέχρι τότε έριχνε σαν τον πούστη χίονι…. με το που πατάω το πόδι μου στο λεωφορείο ……. σταματάει…. &$*&*@!^!%@&

Πάω που λέτε στην αναρρίχηση ( Καλή φάση ήταν θα σας τα πω άλλη φορά…) και βγαίνοντας έξω συναντάω τον κλασσικό Σκωτσέζικο καιρό. Συννεφιά, συννεφιά, συννεφιά… Καμία εντύπωσις εδώ.

Περνάει η ώρα που λέτε και αφού έχω γουρουνιάσει ελαφρώς καθώς η κατάκτηση του Έβερεστ αποδείχθηκε κουραστική, κοιτώντας έξω από το παράθυρο τι να δω;;; Μια λιακάδα άλλο πράμα. Χαρά θεού και σαφέστατα σε αυτή την χώρα σπανιότατο φαινόμενο.

Βάζω το μωράκι μου, την λατρεία μου, την αγάπη μου να λιαστεί λίγο (είναι μικρή και τριανταφυλλένια) και κάθομαι και εγώ να απολαύσω αυτό το σπανιότατο φαινόμενο που το ονομάζουν λιακάδα και που ο θρύλος λέει ότι στις νότιες χώρες το έχουνε σε αφθονία. ‘Ομως ο καιρός γαρ παλαβός και μετά από λίγες ώρες μαύρα πυκνά σύννεφα από το όρος Ντουμ (ταρατατζούμ) ‘έρχονταν προσπαθώντας να υποτάξουν το κάθε τι ζωντανό. Και μετά από λίγο όπως ήταν φυσικό άρχισε το ντουζάκι. Όχι τίποτα άλλο για να μην ξεχνιόμαστε σε πιο μέρος του κόσμου βρισκόμαστε.

Μέσα σε λιγότερες από 12 ώρες είδα 3 διαφορετικά καιρικά φαινόμενα που δεν είχαν καμία σχέση το ένα με το άλλο. Να πεις ότι το πήγε από χιόνι σε βροχή και μετά λιακάδα να πάει στο διάολο. Αλλά χιόνι, λιακάδα, βροχή; Ε αυτό παραπάει…

Συμπέρασμα: ο καιρός είναι πράκτορας της Scotland Yard που ως αποστολή έχει να μας σπάσει τα @@ μπας και ξεκουμπιστούμε από εδώ. Αλλά εγώ και όλοι οι λοιποί Έλληνες θα κάτσουμε εδώ για να μας βλέπουν και να ξινίζουν τις μουτσουνάρες τους.


Ρε μπας και μας κοροϊδεύουν;

2 Απρίλιος, 2008

Διάβασα στην Ελευθεροτυπία ότι τα καθαρά κέρδη των εισηγμένων εταιριών για το 2007 ήταν €11,3 δις. Από αυτά τα μισά ανήκουν στις τράπεζες. Τουτέστιν €5.65 δις κέρδη μοιράστηκαν στις 15 εισηγμένες τράπεζες στο χρηματιστήριο (Ορίστε και η πηγή διότι εμείς κάνομε έρευνα κύριοι…).

Κάνοντας ακόμα ένα υπολογισμό θα δούμε ότι: 5,650,000,000 / 15 = 376,666,666 . Δηλαδή αν θεωρήσουμε ότι όλες οι τράπεζες είχαν τα ίδια κέρδη (που δεν είναι έτσι αλλά χάριν υπολογισμών το θεωρούμε γιατί αλλιώς θα καθόμασταν όλο το βράδυ να ψάχνουμε για μερίδια αγοράς και να κάνουμε υπολογισμούς και @@ μύδια και είπαμε έρευνα αλλά όχι να το ξενυχτήσουμε γιατί δουλεύουμε και αύριο…) αναλογούν περίπου € 376,5 εκ στην κάθε μία.

Χμμμμ …. 376,5 εκατομμύρια. ΚΑΘΑΡΑ κέρδη… 39% αυξημένη κερδοφορία ενώ ο μέσος όρο της Ε.Ε. είναι 10%….. Ρε πάμε καλά;;;;;

Εγώ έχω μείνει με την εντύπωση πως χρήματα δεν κυκλοφορούν στην αγορά … ότι η οικονομία περνάει ύφεση ή κρίση ή κλιμακτήριο σε παγκόσμιο επίπεδο… ότι περνάμε περίοδο λιτότητας… ισχνές αγελάδες και τα ρέστα…

Και όμως υπάρχει κερδοφορία της τάξεως του 39% για το σύνολο των εταιριών και το 70% πάει στα πιστωτικά ιδρύματα…

Κατανοώ το γεγονός ότι «Αντικειμενικός σκοπός μιας επειχήρας είναι το κέρντος άμα λάχει να ουμ…» αλλά εδώ πλέον μιλάμε για αισχροκέρδεια. Από enet.gr αντιγράφουμε:

«Το μέσο επιτόκιο των νέων δανείων στο τέλος του 2007 ήταν 6,68% και των καταθέσεων 2,62%, δηλαδή άνοιγμα της ψαλίδας -ή περιθώριο- 4,06%, όταν στη ζώνη του ευρώ ήταν 3,04%. Στα καταναλωτικά δάνεια το επιτόκιο είναι 8,75%, στα στεγαστικά 4,35% και στις πιστωτικές κάρτες 17%, δηλαδή επιτόκιο-φωτιά.»

Και σαν να μην έφταναν αυτά έχουμε και τον πολύ ωραίο κωδικό ΕΞΔ στο βιβλιάριό που ποτέ κανείς δεν κάνει τον κόπο να σου εξηγήσει τι σκατά έξοδα είναι αυτά. Το θεϊκό όμως είναι το γεγονός ότι πρέπει να πληρώσεις προμήθεια (€ 0,5 τη τελευταία φορά που τσέκαρα) για να κάνεις κατάθεση σε λογαριασμό που δεν έχει ανοιχτεί στο παρόν υποκατάστημα της ίδιας τράπεζας και είμαι αρκετά σίγουρος πως το μεγαλύτερο μέρος των συναλλαγών δεν γίνεται στα ίδια καταστήματα……. Με άλλα λόγια …. αν θες να γίνει η δουλεία σου … ΠΛΗΡΩΝΕ!!!!! Δεν ξέρω ποιόν όρο χρησιμοποιούν στις οικονομικές σχολές γιαυτό αλλά στο χωριό μου το λέμε νταβατζιλίκι…

Στην βικιπέδια διαβάζουμε:

Η κερδοφορία της τράπεζας βασίζεται στην λεγόμενη «ψαλίδα», δηλαδή τη διαφορά ανάμεσα στο επιτόκιο δανεισμού και στο επιτόκιο καταθέσεων. Έτσι αν για παράδειγμα μία τράπεζα χορηγεί ένα δάνειο με επιτόκιο 9% και δέχεται κατάθεση με ετήσιο επιτόκιο 2% η διαφορά αυτή (7%) αποτελεί την ψαλίδα που οδηγεί στα κέρδη της τράπεζας. Βέβαια οι τράπεζες αποκομίζουν και από αλλού χρήματα όπως από προμήθειες ή από συμμετοχές και επενδύσεις. Ωστόσο η κύρια λειτουργία της έγκειται στον δανεισμό (χορηγήσεις και καταθέσεις).

Με άλλα λόγια εμείς ‘δανείζουμε’ στη τράπεζα και αυτή με της σειρά της δανείζει ή επενδύει και γενικώς εκμεταλεύεται αυτά τα χρήματα που εμείς της δανείσαμε…. Και μας χρεώνει και από πάνω… ‘Σε πληρώνω για να κερδοφορείς με τα λεφτά μου’.

Το γεγονός το οτί το συστημα πάσχει το ήξερα, αλλά σε τέτοιο βαθμό καταντάει αηδία. Το εξωφρενικό της υπόθεσης είναι ότι σε χώρες της Ε.Ε. με πιο αναπτυγμένη οικονομία τα κέρδη τους είναι συγκριτικά μικρότερα.

Προσωπικά αποφεύγω την τράπεζα σαν τον διάολο μου από ανέκαθεν. Την θεωρώ απλά ένα αναγκαίο κακό. Όμως ζώντας στο εξωτερικό και σε μία καθαρά καπιταλιστική χώρα και βλέποντας μια πιό ήπια αντιμετώπιση από της τράπεζες… ( εδώ και 2,5 χρόνια δεν μου ζητήθηκε τίποτα για έξοδα λογαριασμού ούτε προμήθειες καταθέσεων) και διαβάζοντας αυτές τις καφρίλες μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι…

Τι σκατά… ρε μπας κι γερνάω και δεν το έχω καταλάβει ή μας γερνάνε αυτοί πριν της ώρας μας;;;;